1 Księga Kronik 5:27 – znaczenie i zastosowanie

Kapłanom i lewitom bardziej niż innym Izraelitom zależało na tym, by ich pochodzenie było dokładnie ustalone i możliwe do udowodnienia. Ich godność i przywileje zależały od tego, czy potrafili wykazać, że wywodzą się z właściwego rodu. Czytamy nawet o ludziach, którzy być może rzeczywiście byli kapłanami, ale nie mogli odnaleźć spisu swojego rodu ani potwierdzić pochodzenia na podstawie oficjalnych zapisów. Uznano ich więc za nieczystych, odsunięto od kapłaństwa i nie pozwolono im spożywać świętych pokarmów (Księga Ezdrasza 2:62-63).

O rodowodach tego świętego pokolenia zapisano tu niewiele. Imiona pierwszych przodków pojawiają się dwukrotnie (Pierwsza Księga Kronik 6:1, Pierwsza Księga Kronik 6:16), co pokazuje, jak wielkie miały znaczenie. Gerszon, Kehat i Merari to dobrze znane imiona z Księgi Liczb, gdzie opisano podział rodów lewickich i przydzielone im obowiązki. Znamy też znacznie lepiej Aarona, Mojżesza i Miriam niż pozostałe osoby z tego rodowodu. Warto pamiętać, że Bóg posłużył się Mojżeszem i Aaronem, by wyzwolić Izraela i osadzić go w ziemi, a ich służba zapowiadała Tego, który miał przyjść. Mojżesz był prorokiem, a Aaron kapłanem. Wspomniano również Nadaba i Abihu, choć nie mieli dzieci i nie wpływają na linię rodową. Ich imiona przypominają o przerażającej sprawiedliwości Boga, który ukarał ich za złożenie obcego ognia. Ich przykład uczy, by zawsze stać przed Nim z bojaźnią.

Rodowód Eleazara, następcy Aarona, został prześledzony aż do czasu niewoli (Pierwsza Księga Kronik 6:4-15). Zaczyna się od Eleazara, który wyszedł z niewoli egipskiej, a kończy na Jehozadaku, który trafił do niewoli babilońskiej. Można to rozumieć jako obraz tego, że z powodu swoich grzechów pozostali w takim stanie, w jakim ich zastano. Może to również wskazywać, że kapłaństwo lewickie nie doprowadziło niczego do pełni i że potrzebna była lepsza nadzieja. Nie wszyscy wymienieni tu mężczyźni byli arcykapłanami, ponieważ w czasach sędziów urząd ten z jakiegoś powodu przeszedł do rodu Itamara, rodziny Heliego. Później jednak powrócił do właściwej linii w osobie Sadoka.

W Pierwszej Księdze Kronik 6:10 czytamy, że Azariasz był kapłanem w świątyni zbudowanej przez Salomona. Wielu uważa, że był to ten sam Azariasz, który odważnie sprzeciwił się królowi Ozjaszowi, gdy ten próbował przejąć urząd kapłański, choć narażał się przez to na utratę życia (Druga Księga Kronik 26:17-18). Tak postępuje prawdziwy kapłan, człowiek żarliwy w służbie Bogu. Azariasz stanowczo bronił kapłaństwa i jego granic przed zuchwałym atakiem. Słusznie więc Pismo mówi, że pełnił urząd kapłana. Został za to uhonorowany. Dla kontrastu Uriasz, jeden z jego późniejszych potomków, okazał słabe posłuszeństwo królowi Achazowi i zbudował dla niego ołtarz bałwochwalczy. Dlatego pominięto go w tym rodowodzie, być może podobnie jak inne osoby. Niektórzy uważają, że wzmianka o Azariaszu dotyczy jego dziadka o tym samym imieniu, syna Achimaasa, wymienionego w Pierwszej Księdze Kronik 6:9. To on miał być kapłanem, który jako pierwszy służył w świątyni Salomona.

Wymieniono tu także kilka innych rodów lewickich. Jedną gałąź rodu Gerszona, rodzinę Libniego, prześledzono aż do Samuela, który oprócz tego, że był lewitą, miał zaszczyt pełnić również służbę proroka. Jedną z gałęzi rodu Merariego, rodzinę Machliego, prześledzono przez kilka pokoleń (Pierwsza Księga Kronik 6:29-30).