1 Księga Kronik 4:11 – znaczenie i zastosowanie

W tych wersetach można dostrzec kilka rzeczy.

Po pierwsze, istniała cała rodzina rzemieślników, którzy potrafili wyrabiać różne przedmioty i byli bardziej biegli oraz pracowitsi niż otaczający ich ludzie (1 Księga Kronik 4:14). Mieszkali w dolinie, która z ich powodu zaczęła być nazywana Doliną Rzemieślników. Nie należy więc uważać ludzi pracujących własnymi rękami za gorszych ani nieważnych. Ci rzemieślnicy, choć ludzie wykonujący ten sam zawód często się spierają, postanowili mieszkać razem. Dzięki temu mogli doskonalić swoje umiejętności, ucząc się od siebie nawzajem, a także wspierać się w dbaniu o dobre imię.

Po drugie, jeden z nich poślubił córkę faraona (1 Księga Kronik 4:18). Faraon to tytuł władców Egiptu. Nic dziwnego, że Izraelita mieszkający w Egipcie przed początkiem niewoli, kiedy wciąż pamiętano o wielkich zasługach Józefa, został przyjęty jako zięć króla. Niewielu Izraelitów miałoby tyle hartu ducha co Mojżesz, by odrzucić takie powiązanie z dworem królewskim.

Po trzecie, o innym człowieku powiedziano, że był ojcem rodu wytwórców cienkiego płótna (1 Księga Kronik 4:21). Wspomniano o tym w jego rodowodzie jako o zaszczycie, ponieważ jego ród słynął z najlepszych tkaczy w królestwie. Pokolenie po pokoleniu uczyli też dzieci tej samej pracy, zamiast kierować je ku zajęciom uznawanym za wyższe od uczciwej pracy. Laada został nazwany ojcem wytwórców cienkiego płótna, podobnie jak przed potopem Jubal został nazwany ojcem muzyków, a Jabal ojcem pasterzy. Jego potomkowie mieszkali w mieście Maresza, gdzie głównym wyrobem prawdopodobnie było płótno. Nosili je nawet królowie i kapłani.

Po czwarte, jedna z rodzin niegdyś panowała w Moabie, ale później jej członkowie zostali sprowadzeni do roli garncarzy i ogrodników w Babilonie (1 Księga Kronik 4:22, 1 Księga Kronik 4:23). Wspomniano, że w dawnych zapisach znaleziono informację o ich władzy w Moabie. Najprawdopodobniej za czasów Dawida, gdy podbito ten kraj, przenieśli się tam i otrzymali stanowiska władzy, które ich ród zachował przez wiele pokoleń. Działo się to jednak tak dawno, że niemal popadło w zapomnienie. Ich potomkowie byli już podobno garncarzami i ogrodnikami w Babilonie, gdzie służyli królowi i dobrze zarabiali na swojej pracy.

Pokazuje to, jak szybko może zmieniać się pozycja w świecie. Ci, którzy dziś sprawują władzę, nie wiedzą, do jak niskiego położenia mogą zostać sprowadzeni ich potomkowie ani jaką skromną pracę będą gotowi przyjąć. Nie zasługiwali jednak na miano Izraelitów ci, którzy woleli pozostać wśród upraw i żywopłotów, zamiast zadać sobie trud powrotu do Kanaanu.