1 Księga Kronik 3:10 – znaczenie i zastosowanie

Dawid miał dziewiętnastu synów, możemy więc przypuszczać, że wywodziło się od niego wiele znamienitych rodów w Izraelu, choć Pismo Święte o nich nie wspomina. Wymienia jednak tylko potomków Salomona oraz potomków Natana (Ewangelia Łukasza 3). Pozostali mieli zaszczyt być synami Dawida, lecz te dwa rody łączył szczególny zaszczyt: ich przedstawiciele byli związani z Mesjaszem. Potomkowie Natana byli jego przodkami jako człowieka, a potomkowie Salomona — królewskimi następcami.

Najpierw poznajemy znane imiona, które ukazują linię Dawida aż do niewoli, czyli kolejnych królów Judy. Ich dzieje poznaliśmy już szczegółowo w Księgach Królewskich, a spotkamy się z nimi ponownie w Drugiej Księdze Kronik. Rzadko zdarza się, by korona przechodziła bezpośrednio z ojca na syna przez siedemnaście pokoleń, a tak właśnie było w tym przypadku. Była to nagroda Boga za oddanie Dawida. W pobliżu czasu niewoli ta bezpośrednia linia sukcesji się urwała, a korona przechodziła z brata na brata oraz z siostrzeńca na wuja. Był to znak, że chwała tego rodu przygasała.

Następnie poznajemy mniej znane imiona, w większości należące do osób, o których niewiele wiadomo, z rodu Dawida po niewoli. Jedyną powszechnie znaną osobą z tej rodziny w czasie powrotu z wygnania był Zorobabel. Gdzie indziej nazwano go synem Salatiela, tutaj zaś występuje jako jego wnuk (Pierwsza Księga Kronik 3:17–19), co często zdarza się w Piśmie Świętym. Baltazar jest nazwany synem Nabuchodonozora, choć był jego wnukiem. Salatiela nazwano synem Jechoniasza, być może dlatego, że Jechoniasz go adoptował, a być może — jak sądzą niektórzy — dlatego, że Salatiel zajął miejsce Jechoniasza w randze, którą Ewil-Merodak przywrócił Jechoniaszowi.

W przeciwnym razie Jechoniasza uznawano za bezdzietnego. Był jak sygnet, który Bóg zdjął z prawej ręki (Księga Jeremiasza 22:24). W jego miejsce ustanowiono Zorobabela, do którego Bóg powiedział, że uczyni go jak sygnet (Księga Aggeusza 2:23). Potomkowie Zorobabela wymienieni tutaj noszą inne imiona niż te, które znajdujemy w rodowodach w Ewangelii Mateusza 1 i Ewangelii Łukasza 3. Prawdopodobnie jednak rodowody te sporządzono na podstawie oficjalnych dokumentów, publicznych rejestrów rodów prowadzonych przez kapłanów, zwłaszcza w odniesieniu do rodu Dawida.

Ostatnią osobą wymienioną w tym rozdziale jest Anani. Biskup Patrick twierdzi, że Targum dodaje słowa: „To Mesjasz Król, który ma się objawić”. Niektórzy żydowscy autorzy wyjaśniają to powiązaniem tego imienia z Księgą Daniela 7:13, gdzie Syn Człowieczy przychodzi z obłokami nieba. To wyjaśnienie jest bardzo naciągane i mało prawdopodobne, ale ten uczony uważa, że może ono mimo wszystko świadczyć o tym, iż myśli tamtych ludzi stale zaprzątał Mesjasz i że spodziewali się Jego przyjścia niedługo po czasach Zorobabela.