1 Księga Kronik 14:8 – znaczenie i zastosowanie

Opowieść o zwycięstwie Dawida nad Filistynami jest bardzo podobna do relacji w 2 Księdze Samuela 5:17 i następnych wersetach. Atak Filistynów na Dawida powinien nas ostrzegać, byśmy nie czuli się bezpiecznie ani wtedy, gdy życie się ustabilizuje, ani po osiągnięciu wyższej pozycji. Nawet gdy wszystko wydaje się spokojne, może pojawić się coś, co przyniesie nam niepokój. Na tym świecie królestwu Chrystusa będzie się sprzeciwiać potomstwo węża, zwłaszcza gdy królestwo to będzie się rozwijać.

To, że Dawid ponownie zwracał się do Boga w obliczu najazdu Filistynów, powinno nas uczyć, by we wszystkim, co robimy, uznawać Boga. W trudnych chwilach powinniśmy biec do Niego. Gdy spotyka nas niesprawiedliwość, powinniśmy odwoływać się do Niego. Kiedy nie wiemy, co robić, powinniśmy szukać rady w Jego Słowie, poddać się Jego prowadzeniu i prosić Go, by wskazał nam właściwą drogę.

Sukces Dawida powinien zachęcać nas do przeciwstawiania się duchowym wrogom, zgodnie z Bożym prowadzeniem i polegając na Jego sile. Przeciwstawiaj się diabłu, a ucieknie od Ciebie, tak jak Filistyńczycy uciekli przed Dawidem. Odgłos kroków na wierzchołkach drzew morwowych powinien uczyć nas, by wypatrywać działania Boga zarówno w Jego opatrzności, czyli trosce i władzy nad biegiem wydarzeń, jak i w działaniu Jego Ducha. Gdy widzimy, że Bóg idzie przed nami, powinniśmy się przygotować, przywdziać duchową zbroję i podążyć za Nim.

To, że Dawid spalił posągi bogów Filistynów, które dostały się w jego ręce, powinno nas uczyć świętego oburzenia na bałwochwalstwo, czyli oddawanie czci czemukolwiek zamiast Bogu, oraz na wszelkie jego pozostałości. Wdzięczność Dawida, który przypisywał Bogu zasługę za swoje zwycięstwa, powinna skłaniać nas, by całą chwałę oddawać Bogu. „Nie nam, Panie, nie nam, lecz swojemu imieniu daj chwałę”.

Cześć, jaką zyskał Dawid nie tylko w swoim królestwie, lecz także u sąsiadów, przypomina nam o większej chwale Syna Dawida, Jezusa Chrystusa, który został wywyższony w chwale (1 Księga Kronik 14:17). Sława Dawida rozeszła się wszędzie, a ludzie podziwiali go we wszystkich krainach. Pan sprawił też, że wszystkie narody się go bały. Widziały w nim groźnego przeciwnika i cennego sprzymierzeńca. Podobnie Bóg wielce wywyższył naszego Odkupiciela i dał Mu imię ponad wszelkie imię.