Czytaj Ewangelię Marka

Marek nie zaczyna od opowieści o narodzinach ani od drzewa genealogicznego. Pierwsze zdanie brzmi jak nagłówek. “Początek Ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym.” Słowo „ewangelia” oznacza po prostu dobrą nowinę. Marek chce od razu pokazać, że warto opowiedzieć tę historię.

Pierwszą osobą, którą poznajesz, jest Jan, niezwykły głosiciel znad rzeki Jordan. Nosi ubranie z wielbłądziej sierści i skórzany pas. Je szarańczę i leśny miód. Wzywa ludzi, by wrócili do Boga, a tłumy przychodzą go słuchać. Wyznają swoje grzechy i przyjmują chrzest w rzece.

Jan zna swoje miejsce. Mówi, że przyjdzie ktoś większy od niego. “I tak głosił: Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godny, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś będzie was chrzcić Duchem Świętym.”

To nadaje ton całej księdze. Marek szybko prowadzi opowieść. W kilku zdaniach przenosisz się od głosiciela na pustyni do przyjścia Jezusa. Przez najbliższe cztery tygodnie będziesz Mu towarzyszyć.

Jezus przychodzi z Nazaretu, małego miasta w Galilei, i przyjmuje chrzest od Jana. Kiedy wychodzi z wody, widzi otwierające się niebo. Duch zstępuje na Niego jak gołębica. Potem odzywa się głos z nieba. “A z nieba odezwał się głos: Ty jesteś mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.”

Zastanów się nad kolejnością wydarzeń. Jezus nie nauczał jeszcze tłumów, nikogo nie uzdrowił ani nie powołał ucznia. Nie rozpoczął jeszcze publicznej działalności. A Ojciec już nazywa Go swoim umiłowanym Synem. Miłość poprzedza działanie.

Kolejne zdanie jest trudne. Zaraz potem Duch prowadzi Jezusa na pustynię. Przez czterdzieści dni kusi Go szatan. Jezus przebywa wśród dzikich zwierząt, a aniołowie Mu usługują. Marek opisuje to krótko. Chce, żebyś zobaczył, że można być bardzo kochanym przez Boga, a mimo to znaleźć się w trudnym miejscu.

To daje pocieszenie. Trudny czas nie oznacza, że Bóg przestał Cię kochać. Dziś zatrzymasz się przy słowach Ojca skierowanych do Jezusa i zobaczysz w nich obraz miłości, od której wszystko się zaczyna.

Jan został uwięziony, a Jezus zaczyna działać. Idzie do Galilei i głosi Ewangelię. Jego pierwsze przesłanie jest krótkie. “Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.” Mówi, że Bóg już zaczyna panować, a ludzie powinni się nawrócić i Mu zaufać.

Potem Jezus idzie brzegiem Jeziora Galilejskiego. Widzi dwóch braci, Szymona i Andrzeja, którzy zarzucają sieć do wody. Są rybakami. Jezus ich woła. “Jezus powiedział do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi.” Marek pisze, że od razu zostawili sieci i poszli za Nim.

Nieco dalej Jezus widzi Jakuba i Jana w łodzi z ojcem. Naprawiają sieci. Jezus powołuje także ich. Zostawiają ojca i najemników, a sami idą z Jezusem.

Zwróć uwagę, jak proste jest to wezwanie. Jezus nie wygłasza długiej przemowy. Zaprasza ich, by przyszli i za Nim poszli. To zaproszenie do podążania u Jego boku i uczenia się od Niego.

Dziś zastanawiasz się, czym są Twoje sieci. Czego kurczowo się trzymasz, co może utrudniać Ci bliskie podążanie za Jezusem?