Wypracuj regularny nawyk modlitwy

Dawid pisze ten psalm jak człowiek, który już podjął decyzję. Mówi, że Bóg usłyszy jego głos rano. Rano przedstawi Mu swoją modlitwę i będzie wypatrywał odpowiedzi. Wybrał już porę i nie czeka, aż poczuje natchnienie. Jego decyzja nie zależy od tego, czy danego ranka będzie mieć odpowiedni nastrój.

Większość z nas robi odwrotnie. Planujemy modlić się, gdy życie się uspokoi, ale ono się nie uspokaja. Łatwiej wyrobić sobie nawyk, gdy modlitwa ma stałą porę i łączy się z czymś, co i tak robisz, na przykład z pierwszą kawą albo drogą na przystanek.

Zwróć uwagę na zakończenie podanego fragmentu: Dawid przedstawia Bogu prośby i czeka. Modlitwa to nie tylko mówienie. To także zwracanie się ku Bogu i uważne słuchanie. Dwie ciche minuty o tej samej porze każdego dnia nauczą Cię więcej o modlitwie niż godzina, na którą uda Ci się znaleźć czas tylko raz.

Spójrz na koniec dzisiejszego fragmentu. “W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie! Przed Nim wylejcie wasze serca: Bóg jest dla nas ucieczką!” Wylanie serca przypomina opróżnianie kubka. Nie musisz najpierw dobierać starannie słów. Nie musisz czuć spokoju, wdzięczności ani pewności. Możesz po prostu zacząć od tego, co jest prawdą.

Wiele osób przestaje się modlić, bo myśli, że nie wolno mówić Bogu o tym, co naprawdę przychodzi im do głowy. Martwią się, że ich słowa zabrzmią niepewnie albo mało znacząco. Psalmy są jednak pełne szczerych ludzi. W tym psalmie Bóg jest nazwany skałą i schronieniem, a zaraz potem psalm zachęca, by przynieść Mu wszystko. Jedno nie wyklucza drugiego. Bóg jest na tyle silny, by przyjąć wszystko, co Mu przynosisz.

Dziś powiedz jedną prawdziwą rzecz. Może to być coś tak krótkiego jak: „Martwię się o pieniądze” albo „Nie mam ochoty się modlić”. Bóg się tym nie zaskoczy. Słyszał już każdy rodzaj modlitwy. Nawyki stają się trwałe, gdy zaczynasz od tego, jak naprawdę jest, bo niczego nie udajesz.

Te trzy wersety są krótkie, a polecenia celowo stoją obok siebie: radujcie się, módlcie się, dziękujcie. Paweł nie mówi, żeby cieszyć się ze wszystkiego, co się dzieje. Mówi, żeby dziękować w każdej sytuacji. To znaczy szukać czegoś, za co można podziękować Bogu, nawet gdy dzień jest trudny.

Wdzięczność to łagodny sposób na rozpoczęcie modlitwy. Nie wymaga wiele odwagi. Pomaga też inaczej spojrzeć na to, co Cię otacza. Jeśli zaczniesz od tego, co jest nie tak, Twoja modlitwa może zamienić się w listę zmartwień. Jeśli zaczniesz od jednej dobrej rzeczy, przypomnisz sobie, że Bóg już działał w Twoim życiu.

Warto dziękować także za drobiazgi. Ciepły prysznic, wiadomość od znajomej osoby, posiłek, chwila ciszy. Nazwanie ich przed Bogiem jest modlitwą. Z czasem możesz zacząć dostrzegać ich więcej w ciągu dnia, bo wiesz, że będziesz Mu o nich opowiadać.