Księga Izajasza 26:1 – znaczenie i zastosowanie

Pieśń jest bardzo stosowną odpowiedzią na obietnice łaski Ewangelii. Śpiewając ją, możemy oddawać chwałę Bogu i sami czerpać pociechę z tej łaski. „Ów dzień” oznacza czas Ewangelii, ku któremu wskazywały zwycięstwa i rozwój ludu Bożego w czasach Starego Testamentu. Wtedy pieśń ta będzie śpiewana: znajdą się ludzie gotowi ją śpiewać, będzie ku temu powód, a ich serca będą pełne gotowości. Ziemia Judy jest tu obrazem Kościoła Ewangelii, ponieważ mówi się, że przymierze Ewangelii zostanie zawarte z domem Judy (List do Hebrajczyków 8:8).

W tym fragmencie czytamy o niezwykłych rzeczach dotyczących Kościoła Bożego. Po pierwsze, jest on dobrze chroniony przed złem (Księga Izajasza 26:1). To potężne miasto, powołane do istnienia na mocy przymierza wiecznego. Jest gotowe przyjąć wszystkich, którym to przymierze przynosi wolność, by mogli służyć i znaleźć w nim przyjęcie. Przypomina Jerozolimę, której mury były zwarte, a sam Bóg otaczał ją jak mur ognia. Miasto było tak warowne, że nikt nie przypuszczał, iż nieprzyjaciel mógłby wejść przez jego bramy (Księga Lamentacji 4:12). Kościół jest potężny, bo Bóg sam wybrał dla niego mury i umocnienia. Obiecał, że obroną Kościoła będzie samo zbawienie. Ci, którym przeznaczone jest zbawienie, znajdą w nim swoją ochronę (1 List Piotra 1:4).

Po drugie, Kościół jest bogaty w dobrych ludzi, którzy stanowią jego prawdziwą siłę. Bramy mają się otworzyć, aby mogła wejść sprawiedliwa wspólnota dochowująca wierności prawdzie (Księga Izajasza 26:2). Wcześniej ludzie ci zostali wyparci przez nieprawość minionych czasów, lecz niesprawiedliwe prawa zostały teraz zniesione i mogą wrócić. Możliwe też, że chodzi o powszechne zaproszenie skierowane do wszystkich sprawiedliwych, bez względu na ich narodowość, by osiedlili się w Jerozolimie. Kiedy Bóg czyni wielkie rzeczy dla jakiegoś miejsca lub ludu, oczekuje, że jego mieszkańcy odpowiedzą, życzliwie traktując Jego lud, chroniąc go i przyjmując. Sprawiedliwego człowieka wyróżnia wierność prawdzie Boga, a mocna wiara w tę prawdę kształtuje całe życie. Dobre przekonania prowadzą do dobrych decyzji serca i dobrych czynów na co dzień. Również rządom opłaca się wspierać takich ludzi i przyjmować ich, ponieważ przynoszą ze sobą błogosławieństwo.

Po trzecie, wszyscy, którzy należą do tego miasta, są bezpieczni i zaznają odpoczynku. Towarzyszy im święty pokój i spokój płynące ze świadomości, że Bóg im sprzyja. Najpierw jest to obietnica (Księga Izajasza 26:3): Bóg zachowa człowieka w pełnym pokoju, pokoju pod każdym względem: wewnętrznym i zewnętrznym, pokoju z Bogiem i w sumieniu, w każdym czasie i w każdej sytuacji. Taki pokój jest udziałem tego, kto skupia myśli na Bogu, bo Mu ufa. Każdy człowiek prawy ufa Bogu, poddaje się Jego prowadzeniu i władzy oraz polega na Nim, jeśli chodzi o to, co najlepsze. Kto ufa Bogu, powinien nieustannie skupiać na Nim myśli, ufać Mu w każdej chwili i w każdym wydarzeniu oraz trwać przy Nim z pełnym oddaniem i zadowoleniem. Bóg zachowa takiego człowieka w trwałym pokoju, a ten pokój będzie go strzegł.

Jest to także nakaz (Księga Izajasza 26:4). Zaufajmy Panu i uspokójmy serca, powierzając Mu się na zawsze. Skoro Bóg obiecał pokój tym, którzy na Nim polegają, nie rezygnujmy z daru tej obietnicy, lecz ufajmy Mu całkowicie. Ufajmy Mu zawsze, także wtedy, gdy nie można zaufać niczemu innemu. Ufajmy Mu, że da nam pokój i trwały udział, który nigdy się nie skończy. To, czego oczekujemy od świata, trwa tylko przez chwilę, bo wszystko, czego możemy się po nim spodziewać, ogranicza się do tego życia. To zaś, czego oczekujemy od Boga, będzie trwać przez całe nasze życie. W Panu, Jahwe-Jah, który był, jest i przychodzi, jest Skała wieków, trwały i niezachwiany fundament wiary i nadziei. Dom zbudowany na tej skale przetrwa burzę. Ci, którzy ufają Bogu, znajdą w Nim i otrzymają od Niego wieczną siłę, która poprowadzi ich do życia wiecznego i nieprzemijającego szczęścia. Niech więc ufają Mu zawsze i nie porzucają ani nie zmieniają tego zaufania.