Mądrość Syracha 6:1
I nie stawaj się wrogiem zamiast być przyjacielem; bo jak złe imię odziedziczy hańbę i naganę, tak również grzesznik dwujęzyczny.
Mądrość Syracha 6: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 37 | Biblia BibleGuided — Polski
I nie stawaj się wrogiem zamiast być przyjacielem; bo jak złe imię odziedziczy hańbę i naganę, tak również grzesznik dwujęzyczny.
Nie oddawaj siebie pod władzę swoich żądz, abyś jak bawół nie był nimi miotany.
Liście zmarnujesz, owoce zniszczysz i pozostawisz siebie jak uschłe drzewo.
Zła żądza zgubi tego, kto ją nabył, i uczyni go uciechą dla wrogów.
Miła mowa pomnaża przyjaciół, a uprzejmy język pomnaża miłe pozdrowienia.
Żyjących z tobą w pokoju może być wielu, ale gdy chodzi o doradców, niech będzie jeden z tysiąca!
Jeżeli chcesz mieć przyjaciela, zdobądź go po próbie i nie zaufaj mu zbyt szybko!
Bywa bowiem przyjaciel, ale tylko na czas dla niego dogodny; nie pozostanie nim w dzień twojego ucisku.
Bywa przyjaciel, który przechodzi do nieprzyjaźni i wyjawia wasz spór na twoją hańbę.
Bywa przyjaciel, ale tylko jako towarzysz stołu; nie wytrwa on w dniu twojego ucisku.
W twoim powodzeniu będzie jak d ty, z twoimi domownikami będzie w zażyłości.
Jeśli zaś zostaniesz poniżony, stanie przeciw tobie i ukryje się przed twoim obliczem.
Trzymaj się z dala od nieprzyjaciół i miej się na baczności przed swoimi przyjaciółmi.
Wierny bowiem przyjaciel jest potężną obroną; kto go znalazł, znalazł skarb.
Za wiernego przyjaciela nie ma odpłaty ani równej wagi za jego wielką wartość.
Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia; znajdą go bojący się Pana.
Kto się boi Pana, dobrze pokieruje swoją przyjaźnią, bo jaki jest on, taki i jego bliźni.
Synu, od swojej młodości staraj się o naukę, a będziesz ją nabywał aż do siwizny.
Jak oracz i siewca przystępuj do niej i czekaj na jej dobry plon; trochę się utrudzisz, pracując nad nią, ale wkrótce będziesz spożywał jej owoce.
Jakże bardzo twarda jest dla nieuków, a lekkoduch w niej nie wytrwa.
Jak potężny kamień próby go przytłoczy i nie będzie zwlekał z jej odrzuceniem.
Mądrość bowiem, zgodnie ze swoją nazwą, nie dla wielu jest dostrzegalna.
Słuchaj, synu, przyjmij moje zasady, a mojej rady nie odrzucaj!
Włóż nogi w jej dyby, a swoją szyję w jej obrożę!
Poddaj swoje ramiona i dźwignij ją, a nie oburzaj się na jej więzy!
Całą duszą zbliż się do niej i strzeż jej dróg ze wszystkich sił!
Ubiegaj się o nią, szukaj, a da ci się poznać, a gdy ją posiądziesz, nie wypuszczaj z objęć!
Na koniec bowiem znajdziesz miejsce jej odpoczynku, a to zamieni się dla ciebie w radość.
Jej dyby będą ci potężną obroną, a jej obroża zaszczytnym strojem.
Złota bowiem jest na niej szata, a jej więzy są z purpurowych nici.
Jak wspaniały strój ją przywdziejesz, jak wieniec radosnego uniesienia włożysz na siebie.
Jeżeli będziesz jej pożądał, posiądziesz naukę; jeśli dołożysz uwagi, będziesz zdolny do zrobienia wszystkiego.
Jeżeli będziesz lubił słuchać, nauczysz się, i jeśli skłonisz swoje ucho, będziesz mądry.
Stań na zgromadzeniu starszych: a jeśli ktoś jest mądry, przyłącz się do niego!
Chętnie słuchaj wszelkiego wykładu rzeczy Bożych, a rozumne przysłowia niech nie ujdą twojej uwagi!
Jeżeli zobaczysz kogoś mądrego, już od wczesnego rana idź do niego, a twoja stopa niech ściera progi jego drzwi!
Rozmyślaj nad zarządzeniami Pana, a Jego przykazaniami zawsze pilnie się zajmuj! On sam umocni twoje serce, a pożądana mądrość będzie ci dana.
Niekierowane żądze mogą odebrać człowiekowi wolność i zniszczyć to, co przynosi owoc. Obraz bawołu miotanego przez siłę podkreśla, jak ważne jest, by nie oddawać się pod władzę impulsów.
Nie każda bliska znajomość okazuje się trwałą przyjaźnią. Tekst odróżnia relacje zależne od wygody od wierności, która pozostaje także w czasie ucisku. Nie zachęca przy tym do podejrzliwości wobec wszystkich, lecz do roztropnego zaufania.
Nauka wymaga czasu, wysiłku i cierpliwości, podobnie jak uprawa roli. Jej trud może z początku zniechęcać, lecz z czasem przynosi trwałe owoce.
Mądrość Syracha należy do biblijnej tradycji ksiąg mądrościowych i w katolickim kanonie jest księgą deuterokanoniczną. Jej autor, Jezus, syn Syracha, był żydowskim nauczycielem działającym w Jerozolimie na początku II wieku przed Chrystusem. W rozdziale 6 zwraca się do ucznia jak do syna, łącząc pouczenia o charakterze, relacjach i formacji w mądrości. Obrazy pracy na roli, więzów i kosztownego stroju pomagają przedstawić zarówno trud nauki, jak i jej wartość.
Rozdział składa się z trzech powiązanych części. Wersety 1–4 ostrzegają przed zgubną siłą nieopanowanych pragnień. Wersety 5–17 rozwijają temat przyjaźni: zaczynają od znaczenia życzliwej mowy, opisują przyjaźnie nietrwałe, a następnie ukazują wiernego przyjaciela jako obronę i skarb. Wersety 18–37 przedstawiają mądrość jako wymagającą nauczycielkę i cenną zdobycz. Powracające obrazy uprawy, więzów, stroju i słuchania nadają tej części rytm pouczenia.
Rozdział ukazuje mądrość jako drogę życia zakorzenioną w bojaźni Pana. Wierność w przyjaźni, panowanie nad pragnieniami i pilne zdobywanie nauki nie są od siebie oderwane: razem kształtują charakter człowieka. Mądrość wymaga zaangażowania, ale nie jest wyłącznie osiągnięciem ludzkiego wysiłku. Ostatni werset podkreśla, że to Pan umacnia serce i daje pożądaną mądrość. Obraz więzów mądrości przedstawia dobrowolne poddanie się jej wymaganiom jako drogę do wolności, godności i radości.
Rozdział zwraca uwagę na znaczenie samokontroli, bezpiecznych i wzajemnych relacji oraz cierpliwego uczenia się. Rozróżnienie między przyjaźnią trwałą a zależną od korzyści może pomóc nazwać rozczarowanie, a pochwała wiernego przyjaciela przypomina o wartości zaufania budowanego z czasem. Obrazy dotyczące żądz należy odczytywać jako wezwanie do odpowiedzialności, nie jako zachętę do wstydu czy tłumienia emocji. Tekst może wspierać refleksję, ale nie zastępuje pomocy duszpasterza, specjalisty zdrowia psychicznego ani innych potrzebnych form wsparcia.
Rozdział zachęca do uważnego dobierania bliskich relacji i do oceniania przyjaźni nie tylko po miłych chwilach, lecz także po wierności i wzajemnym szacunku. Pokazuje też wartość łagodnej mowy, konsekwentnej nauki i słuchania osób, których mądrość potwierdza życie. W praktyce można potraktować zdobywanie mądrości jak długofalową pracę: wracać do Pisma Świętego, rozważać Boże przykazania i cierpliwie przyjmować naukę.
Uczy, że prawdziwa przyjaźń ujawnia się w wierności, także w trudnym czasie. Wierny przyjaciel jest opisany jako obrona i skarb, a zaufanie do nowej osoby powinno rozwijać się roztropnie.
Nie. Rozdział rozróżnia przyjaźń trwałą od relacji zależnej od wygody. Zachęca do rozeznania i cierpliwego sprawdzania relacji, nie do odrzucania ludzi ani do podejrzliwości wobec wszystkich.
Jej zdobywanie wymaga czasu, wysiłku, uważnego słuchania i gotowości do przyjmowania nauki. Podobnie jak praca rolnika, przynosi owoce stopniowo, a nie od razu.
Obrazy dyb i obroży podkreślają dyscyplinę oraz zaangażowanie wymagane przez naukę. W rozdziale więzy te stają się obroną i zaszczytnym strojem, a więc przedstawiają mądrość jako drogę prowadzącą do dojrzałości i radości.
Kończy się zachętą do rozważania zarządzeń Pana i pilnego zachowywania Jego przykazań. To Pan umacnia serce i daje upragnioną mądrość.
Rozdział dostrzega zarówno ból związany z przyjaźnią, która zawodzi, jak i wielką wartość więzi, w której można znaleźć oparcie. Jego obraz wiernego przyjaciela przypomina, że lojalność i życzliwość są cennymi darami, a ostrożność w budowaniu zaufania nie musi oznaczać zamknięcia serca.
W rozdziale zmieniają się tematy, ale łączy je kształtowanie charakteru: panowanie nad pragnieniami, rozeznawanie przyjaźni i zdobywanie mądrości. Obrazy pracy na roli oraz więzów pokazują jej wymagający wymiar, natomiast złoty strój i wieniec podkreślają jej wartość. Finał wiąże ludzką pilność z Bożym darem.
Rozdział przedstawia codzienne wybory, które budują trwałe relacje i charakter: życzliwy sposób mówienia, ostrożne powierzanie zaufania, słuchanie mądrych osób i regularna nauka. Wierność przyjaciela sprawdza się nie tylko przy wspólnym stole, lecz także wtedy, gdy pojawiają się trudności.
Mądrość Syracha ukazuje mądrość jako drogę, której więzy nie odbierają godności, lecz prowadzą do wewnętrznego ładu. Wytrwałe szukanie i rozważanie przykazań otwierają człowieka na dar Boga. Ostatnie słowo należy do Pana, który umacnia serce.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.