Mądrość Syracha 51 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Będę Cię wychwalać, Panie, Królu, i wysławiać Ciebie, Boga, mojego Zbawiciela. Chcę wychwalać Twoje imię,

ponieważ stałeś się dla mnie podporą i pomocnikiem. Ochroniłeś moje ciało od zguby, od sieci oszczerczego języka i od warg wypowiadających kłamstwo; a wobec przeciwników stałeś się pomocnikiem i wybawiłeś mnie,

według wielkości miłosierdzia i Twego imienia, od pokąsania przez tych, którzy są gotowi mnie połknąć, od ręki szukających mojej duszy, z wielu utrapień, których doznałem,

od uduszenia w ogniu, który mnie otacza, i ze środka ognia, którego nie ja zapaliłem,

z głębokich wnętrzności Szeolu, od nieczystego języka i od kłamliwego słowa,

od oszczerstwa przewrotnego języka wobec króla. Moja dusza zbliżyła się aż do śmierci, a moje życie było blisko Szeolu, na dole.

Otoczyli mnie ze wszystkich stron i nie znalazłem nikogo, kto by mnie wspomógł, rozglądałem się za pomocą od ludzi, ale nie przyszła.

Wówczas wspomniałem Twoje miłosierdzie, Panie, i Twoje dzieła, te od wieków – że wybawiasz tych, którzy cierpliwie czekają na Ciebie, i wyzwalasz ich z ręki nieprzyjaciół.

Podniosłem z ziemi mój błagalny głos i prosiłem o uwolnienie od śmierci.

Wzywałem Pana: Jesteś moim Ojcem i mocarzem, który mnie wyzwoli. Nie opuszczaj w dniach udręki, a w czasie przewagi pysznych – bez pomocy! Będę bez przerwy wychwalać Twoje imię i będę je opiewać w uwielbieniu.

I moja prośba została wysłuchana. Bo wybawiłeś mnie z zagłady i wyrwałeś ze złowrogiego zdarzenia.

Dlatego będę Cię wielbił i wychwalał, i błogosławił imieniu Pańskiemu.

Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie.

U bram świątyni prosiłem o nią i będę jej szukać aż do końca.

Z powodu jej kwiatów, jakby dojrzewającego winogrona, moje serce rozradowało się w niej, moja noga wstąpiła na prostą drogę, od mojej młodości idę jej śladami.

Tylko trochę nachyliłem moje ucho, a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległą wiedzę.

Zrobiłem w niej postępy, a Temu, który dał mi mądrość, chcę oddać cześć.

Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn, zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznałem wstydu.

Moja dusza walczyła o nią i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo; wyciągałem ręce w górę, a błędy przeciwko niej opłakiwałem.

Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki czystości; z nią od początku zyskałem rozum, dlatego nie będę opuszczony.

Moje wnętrze poruszyło się, aby jej szukać, i był to dla mnie wspaniały zysk.

Pan dał mi język jako zapłatę dla mnie i będę Go nim chwalił.

Zbliżcie się do mnie, wy, którym brak wykształcenia, i zatrzymajcie się w domu nauki.

Po co, powiedzcie, pozbawiać się tego, za czym wasze dusze tak bardzo tęsknią?

Otworzyłem usta i mówię: Kupujcie sobie bez pieniędzy.

Włóżcie wasz kark pod jarzmo i niech wasza dusza otrzyma naukę: aby ją znaleźć, nie trzeba szukać daleko.

Patrzcie oczami: mało się natrudziłem, a znalazłem dla siebie wielki odpoczynek.

Za naukę dajcie wielką ilość srebra, a zyskacie z nią bardzo wiele złota.

Niech wasza dusza raduje się w miłosierdziu Pana i nie wstydźcie się Jego chwały!

Wypełnijcie wasze dzieło przed czasem, a da wam nagrodę w oznaczonej porze.