Mądrość Syracha 27 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Bardzo wiele zgrzeszyło dla zysku, a ten, kto stara się wzbogacić, odwraca oko.

Jak kołek wbija się między kamienie połączone ze sobą, tak grzech wdziera się między sprzedaż a kupno.

Jeśli ktoś nie będzie pilnie trzymać się bojaźni Pańskiej, wkrótce jego dom się obali.

Gdy przesiewa się sitem, zostają odpadki, podobnie ujawniają się błędy człowieka w jego rozumowaniu.

Piec wystawia na próbę naczynia garncarza, a sprawdzianem człowieka jest jego wypowiedź.

Hodowlę drzewa poznaje się po jego owocach, podobnie serce człowieka – po rozumnym słowie.

Nie chwal człowieka, zanim poznasz, jak przemawia, bo to jest próbą dla ludzi.

Jeśli będziesz starać się o to, co jest sprawiedliwe, osiągniesz je i włożysz jak wspaniałą szatę.

Ptaki trzymają się razem z podobnymi sobie, a prawda powróci do tych, którzy wprowadzają ją w czyn.

Jak lew czai się na zdobycz, tak grzech na tych, którzy czynią niegodziwości.

Mowa bogobojnego jest zawsze mądrością, a głupi zmienia się jak księżyc.

Skracaj czas przebywania wśród nierozumnych, a wśród mądrych przedłużaj!

Opowiadanie głupich budzi odrazę, a ich śmiech płynie z grzesznej przyjemności.

Gadanie człowieka, który często przysięga, stawia włosy dębem, a kłótnia takich ludzi każe zatykać uszy.

Wylanie krwi – kłótnia pyszałków, i przykro słuchać ich wyzwisk.

Kto zdradza tajemnicę, traci zaufanie i nie znajdzie sobie przyjaciela.

Kochaj przyjaciela i bądź mu wierny, a gdybyś zdradził jego tajemnice, nie próbuj nawet biec za nim!

Bo jak człowiek stracił tego, kto mu umarł, tak straciłeś przyjaźń bliźniego,

i jakbyś wypuścił ptaka trzymanego w ręce, tak oddaliłeś bliźniego i już go nie odzyskasz.

Nawet nie biegnij za nim, bo jest daleko i uciekł jak sarna z sideł.

Rana może być opatrzona, obelga darowana, ale ten, kto wyjawił tajemnicę, nie ma już nadziei.

Kto mruga okiem – knuje zło i nikt go od tego nie odwiedzie.

Wobec ciebie jego usta są słodkie i będzie podziwiać twoje słowa; ale później zmieni swoje usta i z twoich słów ukuje zarzut przeciw tobie:

wiele znienawidziłem, ale nic tak bardzo, jak takiego, a i Pan go nienawidzi.

Kto rzuca kamień w górę, rzuca go na swoją głowę, a cios zadany podstępem zrani także uderzającego.

Ten, kto kopie dół, sam w niego wpadnie, a kto zastawia sidła, sam zostanie w nie schwytany.

Kto źle czyni, na tego spadnie zło, a nawet nie pozna, skąd na niego przyjdzie.

Drwiny i obelgi są dla pyszałka, a zemsta jak lew czyha na niego.

W sidła dali się schwytać ci, którzy cieszą się z upadku bogobojnych, i ogarnie ich ból jeszcze przed śmiercią.

Złość i gniew są obrzydliwościami, których pełen jest grzesznik.