Mądrość Syracha 14 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Szczęśliwy mąż, który nie potknął się ustami i nie jest przybity smutkiem grzechów.

Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia i kto nie stracił swojej nadziei.

Dla skąpego człowieka bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze?

Ten, który gromadzi, odejmując sobie od ust, gromadzi dla innych, a z jego dostatków inni będą żyć wystawnie.

Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? – nie ucieszy się on swoimi pieniędzmi.

Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego, i to jest odpłatą za jego przewrotność:

jeśli zrobi coś dobrego, uczyni to przez zapomnienie, a na koniec okaże swoją przewrotność.

Zły jest, kto patrzy zazdrosnym okiem, odwraca twarz i spogląda z góry na innych.

Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada, a niegodziwa przewrotność wysusza duszę.

Złe oko zazdrości chleba i brakuje go na jego stole.

Synu, stosownie do swojej zamożności staraj się o siebie, a ofiary Panu przynoś godnie!

Pamiętaj, że śmierć nie zwleka, a przymierze Szeolu nie zostało ci odkryte.

Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi i według swoich możliwości wydobądź coś i daj mu!

Nie pozbawiaj się dzisiejszego dobra, a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie mija!

Czyż zostawisz drugiemu owoc swoich prac i twoje trudy do podziału przez losowanie?

Dawaj, bierz i staraj się o rozrywki dla siebie, bo w Szeolu na próżno szukać przyjemności.

Wszelkie ciało starzeje się jak ubranie i to jest odwieczne prawo: Na pewno umrzesz.

Jak gęste liście na bujnym drzewie, jedne spadają, a drugie wyrastają, podobnie pokolenia ciała i krwi, jedno umiera, a drugie się rodzi.

Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie i razem z nim pójdzie jego wykonawca.

Szczęśliwy mąż, który ćwiczy się w mądrości i który radzi się swojego rozumu,

który rozważa jej drogi w swoim sercu i zastanawia się nad jej ukrytymi sprawami.

Wyjdź za nią jak tropiciel i przygotuj zasadzkę na jej drogach!

Kto będzie zaglądać przez jej okna, kto słucha przy jej drzwiach;

kto zamieszka blisko jej domu i wbije kołek w jej ściany;

kto postawi swój namiot przy jej boku – ten zajmie miejsce w szczęśliwym mieszkaniu,

postawi swoje dzieci pod jej dachem i będzie przebywał pod jej gałęziami.

Ona zasłoni go przed żarem i będzie odpoczywał w jej chwale.