Księga Psalmów 136:23 – znaczenie i zastosowanie

Świętuje się tu wieczne miłosierdzie Boga, widoczne w odkupieniu Jego Kościoła (Księga Psalmów 136:23–24). Gdy Bóg wielokrotnie wybawiał lud żydowski od jego wrogów, pamiętał o nim w latach poniżenia i wzbudzał wybawców, takich jak sędziowie, a później Dawid, który zapewnił mu odpoczynek od wszystkich wrogów. Te wcześniejsze wybawienia zapowiadały jednak wielkie odkupienie całego Kościoła. Mamy więc dobry powód, by powiedzieć: „Pamiętał o nas, ludziach, w naszym poniżeniu i zagubieniu, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki. Posłał swojego Syna, aby odkupił nas od grzechu, śmierci, piekła i wszystkich duchowych wrogów, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki. Postanowił posłać swojego Syna, aby odkupił nas, a nie upadłe anioły, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki”.

Miłosierdzie Boga widać także w tym, że troszczy się o każde żywe stworzenie (Księga Psalmów 136:25). Gdziekolwiek daje życie, zapewnia też pokarm odpowiedni dla tego życia i podtrzymujący je. To życzliwy przejaw Jego troski. Okazuje się On mądrym i hojnym opiekunem tak wielkiej rodziny.

Miłosierdzie Boga widać wreszcie w całej Jego chwale i we wszystkich darach, których udziela (Księga Psalmów 136:26). Wezwanie, by dziękować Bogu niebios, kieruje nas ku Bogu pełnemu chwały, a wysławiając Go, powinniśmy pamiętać o czci należnej Jego miłosierdziu. Wielkość Jego chwały ujawnia się w ludziach, którzy dostępują Jego miłosierdzia (List do Rzymian 9:23). Przypomina nam to również, że jest On wielkim Dawcą, bo każdy dobry i doskonały dar pochodzi z góry, od Ojca światłości, Boga niebios. Powinniśmy docierać do źródła każdego strumienia. To czy tamto miłosierdzie może trwać tylko przez pewien czas, ale miłosierdzie Boga trwa na wieki. Jest niewyczerpanym źródłem.