Księga Przysłów 29:13 – znaczenie i zastosowanie

Ten werset pokazuje, jak mądrze wielki Bóg realizuje swoje opatrznościowe zamierzenia, posługując się ludźmi o bardzo różnych temperamentach, zdolnościach i pozycjach społecznych. Działa przez tych, którzy zdają się zupełnie do siebie nie pasować. Jedni są ubodzy i muszą pożyczać, inni zaś są bogaci i posiadają wiele tego, co Biblia nazywa bogactwem nieprawości, czyli zwodniczym majątkiem. Są wierzycielami, czyli pożyczają pieniądze na procent, jak wskazują przypisy na marginesie.

Niektórzy są ubodzy, uczciwi i pracowici. Inni są bogaci, leniwi i nieuczciwi. Mimo to spotykają się w sprawach tego świata i prowadzą ze sobą interesy, a Pan daje światło oczom jednych i drugich. Sprawia, że słońce świeci nad nimi wszystkimi i obdarza ich dobrami tego życia. Niektórym z obu grup daje także swoją łaskę. Rozjaśnia oczy ubogich, dając im cierpliwość, a oczy nieuczciwych — dając im skruchę, jak w przypadku Zacheusza, celnika, który zmienił swoje postępowanie.

Bóg posługuje się również tymi, o których moglibyśmy pomyśleć, że najmniej są potrzebni. Ubodzy i nieuczciwi często wydają się nam skazą na opatrznościowym planie Boga. On jednak sprawia, że nawet oni ukazują piękno Jego opatrzności. Mądre zamierzenia ma zarówno w tym, że ubodzy są zawsze pośród nas, jak i w tym, że pozwala istnieć zarówno oszukiwanym, jak i oszustom, bo jedni i drudzy należą do Niego (Księga Hioba 12:16) i mogą przynosić Mu chwałę.