Księga Przysłów 24:19 – znaczenie i zastosowanie

Salomon powtarza tu wcześniejsze ostrzeżenie, by nie zazdrościć niegodziwym przyjemności i powodzenia, które osiągają, postępując źle. Czerpie je od swojego ojca Dawida, który powiedział: „Nie oburzaj się na złoczyńców” (Księga Psalmów 37:1). Nie powinniśmy pozwalać, by ogarniały nas gniew i gorycz z powodu tego, co Bóg czyni w swojej opatrzności, nawet gdy wydaje się to trudne, niesprawiedliwe albo sprzeczne z naszymi nadziejami.

Nawet to, co nas zasmuca, nie powinno odbierać nam spokoju. Nie powinniśmy patrzeć z urazą na kogokolwiek tylko dlatego, że Bóg jest dla niego dobry. Czy jesteśmy mądrzejsi lub sprawiedliwsi od Niego? Jeśli niegodziwym dobrze się wiedzie, nie powinniśmy ulec pokusie, by ich naśladować.

Salomon uzasadnia to ostrzeżenie, wskazując na koniec drogi niegodziwca. Nie zazdrośćmy mu powodzenia, bo nie ma w nim prawdziwego szczęścia. Niegodziwiec nie otrzyma trwałej nagrody. Jego pomyślność przynosi mu korzyści tylko w obecnym życiu i nie może oczekiwać niczego więcej. Ma już swoją nagrodę (Ewangelia Mateusza 6:2), a w przyszłym świecie nie otrzyma żadnej. Nie warto zazdrościć tym, których udział ogranicza się do tego życia i którzy będą musieli je opuścić (Księga Psalmów 17:14).

Ich powodzenie nie daje im też trwałej siły. Ich światło może przez jakiś czas jasno świecić, lecz wkrótce zgaśnie, a wszelkie ich wygody się skończą. Ich pomyślność jest krótkotrwała, a radość nie pozostanie z nimi (Księga Hioba 21:14; Księga Psalmów 37:1–2).