Księga Przysłów 2:1 – znaczenie i zastosowanie

Na długo przed tym Hiob pytał: „Gdzie można znaleźć mądrość?” i „Skąd pochodzi zrozumienie?” (Księga Hioba 28:12, Księga Hioba 28:20). Odpowiedział ogólnie, że Bóg wie, gdzie jej szukać (Księga Hioba 28:23), ale Salomon idzie tu dalej. Wskazuje, gdzie można znaleźć mądrość i jak ją zdobyć.

Po pierwsze, musimy uważnie słuchać słowa Bożego, bo jest ono słowem mądrości. Może uczynić nas mądrymi ku zbawieniu (Księga Przysłów 2:1–2). Powinniśmy być przekonani, że słowa Boga są źródłem i miarą mądrości oraz zrozumienia. Nie musimy pragnąć mądrości większej niż ta, którą mogą nam dać. Powinniśmy nakłaniać ku nim ucho i przykładać do nich serce, tak jak czynilibyśmy wobec samej mądrości.

Musimy przyjmować słowo Boże z otwartym sercem, przyjmując zarówno przykazania, jak i obietnice, bez narzekania i sprzeciwu. Podobnie jak Samuel powinniśmy powiedzieć: „Mów, Panie, bo Twój sługa słucha”. Powinniśmy zachowywać słowa Boga, jak strzeże się skarbu przed złodziejami. Nie wystarczy tylko przyjąć słowo. Trzeba je zachować i złożyć w sercu, by zawsze móc z niego korzystać.

Powinniśmy nakłaniać ku niemu ucho, korzystać z każdej okazji, by słuchać słowa Bożego, i robić to uważnie oraz z powagą. Trzeba zachować czujność, by słowo nam nie umknęło. Samo słuchanie jednak nie wystarczy. Musimy również przykładać do niego serce, bo inaczej niewiele nam da.

Po drugie, musimy wytrwale się modlić (Księga Przysłów 2:3). Powinniśmy wołać o poznanie jak ktoś, kto w potrzebie prosi o chleb. Słabe pragnienie nie wystarczy. Musimy prosić żarliwie, bo znamy wartość mądrości i własną potrzebę jej posiadania. Jak nowo narodzone dzieci łakną czystego mleka, tak i my powinniśmy pragnąć czystej nauki słowa (Pierwszy List Piotra 2:2).

Powinniśmy wznosić głos, prosząc o zrozumienie i szukając go u Boga, bo każdy dobry i doskonały dar pochodzi z góry (List Jakuba 1:17; Księga Hioba 38:34). Te słowa oznaczają również, że powinniśmy otwarcie opowiadać się za zrozumieniem, wybierać je i podporządkować swój język władzy mądrości. Skoro oddaliśmy jej serce, powinniśmy też używać głosu, by jej szukać. Salomon mógł wskazać tę drogę jako sprawdzoną, bo sam modlił się o mądrość i ją otrzymał.

Po trzecie, musimy być gotowi ciężko na nią pracować (Księga Przysłów 2:4). Powinniśmy szukać mądrości jak srebra, ceniąc ją znacznie wyżej niż bogactwa tego świata. Trzeba szukać jej jak górnicy, którzy drążą ziemię w poszukiwaniu rudy, znosząc trud i niebezpieczeństwo z wytrwałością i zdecydowaniem. Możemy też pomyśleć o ludziach pragnących się wzbogacić, którzy wstają wcześnie, kładą się późno i szukają wszelkich sposobów, by zdobyć pieniądze. Tak samo powinniśmy pilnie korzystać z dostępnych środków poznania i nie ustawać w dążeniu do poznania Pana.

Jeśli skorzystamy z tych środków, nasz trud nie pójdzie na marne. Nauczymy się żyć w społeczności z Bogiem. „Zrozumiesz bojaźń Pana” (Księga Przysłów 2:5). Oznacza to, że będziemy wiedzieć, jak właściwie oddawać Mu cześć, zrozumiemy znaczenie Jego ustanowień i pojmiemy cel, dla którego je dał. Zdobędziemy potrzebne poznanie Boga, by właściwie się Go bać. Poznawanie Boga służy naszemu dobru, a jego owocem powinny być odpowiednie uczucia i właściwe oddawanie Mu czci.

Nauczymy się też, jak właściwie postępować wobec innych ludzi (Księga Przysłów 2:9). Dzięki słowu Bożemu zrozumiemy sprawiedliwość, prawość i uczciwość. Poznamy zasady sprawiedliwości, miłości i rzetelnego postępowania, które powinny wyznaczać bieg całego życia. Przygotuje nas to do każdej relacji, każdego zadania i każdej powierzonej nam odpowiedzialności. Da nam nie tylko właściwe rozumienie sprawiedliwości, lecz także serce gotowe ją praktykować i oddawać każdemu to, co mu się należy.

W ten sposób będziemy podążać każdą dobrą drogą, bo Pismo Święte wyposaża człowieka Bożego do pełnienia każdego dobrego dzieła. Najlepiej rozumieją swoje obowiązki ci, którzy znają je najpełniej (Księga Psalmów 111:10).

Mamy dobre powody, by oczekiwać tego błogosławieństwa, ale nasza nadzieja powinna opierać się wyłącznie na Bogu (Księga Przysłów 2:6–8). Pan sam jest mądry i również udziela mądrości. Potrafi zrobić coś, czego nie potrafią nawet najmądrzejsi ludzie na świecie, bo tylko Bóg może otworzyć umysł na zrozumienie. Wszelka mądrość, którą ma jakiekolwiek stworzenie, jest Jego darmowym darem, a On udziela jej hojnie (List Jakuba 1:5). Obdarzył nią wielu i nadal jej udziela, dlatego powinniśmy Go o nią prosić.

Bóg dał też światu objawienie swojej woli. Z Jego ust, przez Prawo i proroków, przez spisane słowo oraz przez Jego sługi, którzy przemawiają do ludzi w Jego imieniu, pochodzą poznanie i zrozumienie. Jeśli dobrze przyjmiemy tę prawdę, uczyni nas naprawdę mądrymi. Jest to powód i zachęta, by szukać mądrości: mamy Pismo Święte, które możemy badać, i możemy w nim ją znaleźć, jeśli będziemy szukać wytrwale.

Bóg zadbał też w szczególny sposób o to, by ludzie prawi, którzy szczerze pragną pełnić Jego wolę, otrzymali potrzebne im poznanie i zrozumienie (Ewangelia Jana 7:17). Niech szukają mądrości, a ją znajdą. Niech proszą, a otrzymają (Księga Przysłów 2:7–8). Obietnica ta dotyczy prawych, w których odnawia się obraz Boga, oraz uczciwych, którzy rzetelnie postępują wobec Boga i ludzi i starają się wypełniać swoje obowiązki w takim zakresie, w jakim je rozumieją. Są Jego świętymi, oddanymi Jego czci i przeznaczonymi do służby Jemu.

To, co dla nich zgromadzono, obejmuje pouczenie, zaspokojenie potrzeb i ochronę. Środki prowadzące do mądrości są dostępne dla wszystkich, lecz prawym została odłożona prawdziwa mądrość. Jest zgromadzona w Chrystusie, ich Głowie, w którym ukryte są wszystkie skarby mądrości i poznania, a który stał się dla nas mądrością od Boga. Duch, który objawia prawdę w słowie, udziela również mądrości w sercach tych, którzy zostają uświęceni. Ta mądrość jest trwała, niezachwiana i naprawdę pożyteczna.

Niektórzy rozumieją ten werset tak, że Bóg gromadzi dla prawych trwałe dobra: nie tylko solidne poznanie, lecz także prawdziwe szczęście i pociechę (Księga Przysłów 8:21). Bogactwo jest niepewne, a ci, którzy je posiadają, mogą jedynie wyobrażać sobie, że są szczęśliwi. To zaś, co Bóg gromadzi w swoich obietnicach i w niebie, uczyni prawych naprawdę, w pełni i na zawsze szczęśliwymi.

Nawet ludzie postępujący uczciwie mogą nadal napotykać niebezpieczeństwa, które stają się próbą ich wiary. Bóg jest i będzie ich tarczą, aby nic, co ich spotyka, nie wyrządziło im prawdziwej szkody ani nie napełniło ich lękiem. Są bezpieczni i będą wiedzieć, że są bezpieczni. „Nie bój się, Abrahamie, Ja jestem twoją tarczą”. Pan zna, uznaje i otacza troską ich drogę, czyli ścieżki sprawiedliwości, którymi kroczą.

Obietnica obejmuje również łaskę, która pozwoli wytrwać do końca. Jeśli będziemy polegać na Bogu i prosić Go o mądrość, On pomoże nam zachować prawość. Wesprze nas, byśmy pozostali na ścieżkach sprawiedliwości, nawet gdy pojawi się pokusa, by z nich zboczyć. Strzeże drogi swoich świętych, by nie uległa zepsuciu, i zachowuje ich na niej, bezpiecznych i nienagannych, dla swojego niebiańskiego Królestwa. Obietnice Bożej łaski, jeśli właściwie z nich korzystamy, powinny pobudzać nas do wypełniania obowiązków i umacniać nas w tym dążeniu. „Zabiegajcie o swoje zbawienie”, bo Bóg działa w was.