Księga Przysłów 13:7 – znaczenie i zastosowanie

Ta prawda odnosi się do dwóch sfer: życia doczesnego i życia duchowego.

Po pierwsze, dotyczy sytuacji materialnej ludzi. Świat bardzo zwodzi, zarówno przez rzeczy doczesne, jak i przez ludzi. Słowa „wszyscy ludzie są kłamcami” oznaczają, że często wprowadzają oni innych w błąd, słowami lub swoim wyglądem. Przysłowie wskazuje tu na dwa smutne problemy, które można dostrzec pod słońcem. Niektórzy są naprawdę ubodzy, ale chcą uchodzić za bogatych, inni zaś wydają się bogaci przez sposób życia i wydawania pieniędzy.

Robią wielkie widowisko i żyją tak, jakby mieli ukryty majątek, choć po spłaceniu długów może im zostać bardzo niewiele. To grzeszne i haniebne postępowanie. Doprowadziło do ruiny wiele rodzin i przyniosło hańbę wyznawanej przez nie wierze. Ci, którzy żyją ponad stan, wybierają własną pychę zamiast Bożej opatrzności, Jego mądrej troski i porządku, jaki nadaje życiu. Skutki tego wyboru będą zgodne z jego naturą.

Inni są naprawdę bogaci, ale chcą uchodzić za ubogich. Ludzie tak ich postrzegają, ponieważ żyją skąpo i małodusznie, poniżej poziomu, na jaki pozwalają im dary otrzymane od Boga. Wolą ukrywać swoje bogactwo, niż z niego korzystać (Księga Koheleta 6:1–2). Świadczy to o niewdzięczności wobec Boga, niesprawiedliwości wobec rodziny i sąsiadów oraz braku miłości do ubogich.

Po drugie, prawda ta dotyczy stanu duchowego człowieka. Łaska, czyli zbawcza i umacniająca pomoc Boga dla duszy, jest jej prawdziwym bogactwem. To rzeczywisty skarb. Ludzie często jednak błędnie oceniają swój stan, czy to celowo, czy dlatego, że nie znają samych siebie. Wielu pysznych obłudników jest w rzeczywistości ubogich i pozbawionych łaski, a mimo to uważa się za bogatych i nie przyjmuje napomnienia albo twierdzi, że jest bogaty, nie chcąc przyznać się do swego ubóstwa.

Z drugiej strony wielu nieśmiałych i pełnych lęku chrześcijan jest duchowo bogatych i pełnych łaski, a jednak uważa się za ubogich. Nie dają się przekonać, że są bogaci, a przynajmniej nie chcą tego powiedzieć. Wątpliwości, lęki, skargi i smutki sprawiają, że wydają się ubożsi, niż są w rzeczywistości. Pierwsza pomyłka prowadzi do zguby. Druga przynosi trudności już teraz.