Księga Liczb 31 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pan powiedział do Mojżesza:

Pomścij Izraelitów na Madianitach. Potem zostaniesz przyłączony do twoich przodków.

Mojżesz powiedział więc do ludu: Przygotujcie spośród siebie mężczyzn na wyprawę wojenną przeciw Madianitom; mają im wymierzyć pomstę Pana.

Poślijcie na wyprawę wojenną po tysiącu ludzi z każdego pokolenia izraelskiego.

I zostało wybranych po tysiącu z każdego pokolenia, czyli dwanaście tysięcy zdolnych do walki.

Mojżesz posłał po tysiącu ludzi z każdego pokolenia na wojnę. Razem z nimi wysłał Pinchasa, syna kapłana Eleazara, i przedmioty święte oraz trąby sygnałowe.

Zgodnie z rozkazem, jaki Mojżesz otrzymał od Pana, wyruszyli przeciw Madianitom i pozabijali wszystkich mężczyzn.

Zabili również królów madianickich. Oprócz tych, którzy zginęli w walce: Ewi, Rekem, Sur, Chur i Reba – razem pięciu królów madianickich. Mieczem zabili również Balaama, syna Beora.

Następnie uprowadzili w niewolę kobiety i dzieci madianickie oraz zagarnęli jako łup całe ich bydło, stada i cały majątek.

Spalili wszystkie miasta, które tamci zamieszkiwali, i wszystkie obozowiska namiotów.

Po zabraniu następnie całej zdobyczy, całego łupu złożonego z ludzi i zwierząt,

przyprowadzili jeńców, zdobycz i łup do Mojżesza, kapłana Eleazara i całej społeczności Izraelitów, do obozu, który znajdował się na równinach Moabu, położonych nad Jordanem naprzeciw Jerycha.

Mojżesz, kapłan Eleazar i wszyscy książęta społeczności wyszli z obozu im naprzeciw.

I Mojżesz rozgniewał się na dowódców wojska, na tysiączników i setników, którzy wracali z wyprawy wojennej.

Powiedział do nich: Jak mogliście zostawić przy życiu wszystkie kobiety?

To one za radą Balaama spowodowały, że Izraelici ze względu na Peora dopuścili się niewierności wobec Pana. Sprowadziło to plagę na społeczność Pana.

Zabijecie więc spośród dzieci wszystkich chłopców, a spośród kobiet te, które już współżyły z mężczyzną.

Jedynie wszystkie dziewczęta, które jeszcze nie współżyły z mężczyzną, zostawicie dla siebie przy życiu.

Musicie jednak pozostać przez siedem dni poza obozem. Każdy z was, który kogoś zabił, każdy, który dotknął zabitego, musi się oczyścić trzeciego i siódmego dnia, zarówno on, jak i jego jeńcy.

Również ubranie, wszystkie przedmioty ze skóry, to, co jest wykonane z koziej sierści, i wszystkie przedmioty z drewna muszą być oczyszczone.

Kapłan Eleazar powiedział jeszcze do wojowników, którzy razem z nim odbyli wyprawę: Taki jest nakaz prawa, który Pan dał Mojżeszowi:

złoto, srebro, miedź, żelazo, cynę, ołów

i w ogóle wszystko, czego ogień nie zniszczy, przeprowadźcie przez ogień, aby stało się czyste; ale tylko woda oczyszczenia usunie nieczystość. Czego zaś nie można kłaść do ognia, przeprowadźcie przez wodę.

Siódmego dnia wypierzcie swoje ubranie; wtedy staniecie się czyści i będziecie mogli znowu wejść do obozu.

Potem tak mówił Pan do Mojżesza:

Policz wraz z kapłanem Eleazarem i głowami rodów społeczności to, co z ludzi i bydła zostało przyprowadzone jako zdobycz.

Podziel zdobycz na połowę pomiędzy tych, którzy brali udział w wyprawie, i pomiędzy całą społeczność.

Powinieneś jednak od wojowników, którzy wyruszyli na wyprawę, wziąć jako dar dla Pana jedną sztukę na pięćset – zarówno z ludzi, jak też z wołów, osłów i owiec.

Z połowy należącej do nich weźmiesz i dasz kapłanowi Eleazarowi jako ofiarę dla Pana.

Z połowy należnej reszcie Izraelitów weźmiesz pięćdziesiątą część, zarówno ludzi, jak też wołów, osłów i owiec, słowem ze wszystkiego bydła, i dasz to lewitom, którzy pełnią służbę w przybytku Pana.

Mojżesz i kapłan Eleazar wykonali wszystko, co im Pan nakazał.

Zdobycz, którą wojownicy wzięli jako łup, składała się z sześciuset siedemdziesięciu pięciu tysięcy owiec,

siedemdziesięciu dwóch tysięcy wołów,

sześćdziesięciu i jednego tysiąca osłów,

a osób, czyli dziewcząt, które jeszcze nie współżyły z mężczyzną, było razem trzydzieści dwa tysiące.

Połowa przypadająca w udziale tym, którzy brali udział w wyprawie wojennej, wynosiła: trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec.

Z tego oddali Panu sześćset siedemdziesiąt pięć sztuk;

trzydzieści sześć tysięcy wołów – z czego oddali Panu siedemdziesiąt dwie sztuki;

trzydzieści tysięcy pięćset osłów, z czego oddali Panu sześćdziesiąt i jedną sztukę.

Wreszcie szesnaście tysięcy osób, z czego oddali Panu trzydzieści dwie osoby.

I Mojżesz oddał kapłanowi Eleazarowi dary przeznaczone na ofiarę dla Pana, zgodnie z rozkazem, jaki Pan dał Mojżeszowi,

z połowy należnej pozostałym Izraelitom, którą Mojżesz oddzielił od części przypadającej wojownikom.

A w połowie należnej reszcie Izraela było trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec,

trzydzieści sześć tysięcy wołów,

trzydzieści tysięcy pięćset osłów

i szesnaście tysięcy osób.

Z tej części należnej Izraelitom Mojżesz wziął jedną pięćdziesiątą zarówno z ludzi, jak i z bydła, i dał lewitom, którzy strzegą przybytku Pana – zgodnie z nakazem, jaki Mojżesz otrzymał od Pana.

Wtedy podeszli do Mojżesza dowódcy oddziałów wojska, tysiącznicy i setnicy,

i powiedzieli do Mojżesza: Twoi słudzy dokonali przeglądu wszystkich poddanych sobie wojowników i okazało się, że żaden z nich nie zginął.

Dlatego przynieśliśmy w ofierze dla Pana wszystkie znalezione przedmioty ze złota: nagolennice, naramienniki, pierścienie, kolczyki i naszyjniki, aby dokonano nad nami wobec Pana obrzędu przebłagania.