Księga Kapłańska 16:15 – znaczenie i zastosowanie

Gdy kapłan pokropił krwią cielca przed przebłagalnią, miał zabić kozła, który był ofiarą za grzech ludu, i po raz trzeci wejść do Miejsca Najświętszego. Tam miał pokropić krwią kozła tak samo, jak wcześniej pokropił krwią cielca, dokonując w ten sposób przebłagania za miejsce święte (Księga Kapłańska 16:16). Grzechy ludu wzbudzały gniew Boga i sprawiały, że nawet to święte miejsce stawało się, można powiedzieć, nieodpowiednie na mieszkanie świętego Boga. Ta ofiara pokazywała, że z grzechem trzeba się rozprawić, aby Bóg mógł w miłosierdziu pozostać pośród swojego ludu.

Następnie kapłan miał uczynić dla zewnętrznej części przybytku to samo, co dla jego wnętrza. Miał pokropić krwią cielca, a potem krwią kozła, przed zasłoną, gdzie stały stół i ołtarz kadzenia, po osiem razy każdą z nich, tak jak wcześniej. Powodem było to, że przybytek nadal znajdował się pośród ludu pełnego nieczystości (Księga Kapłańska 16:16). Bóg pokazywał ludowi, jak bardzo jego serca potrzebują oczyszczenia: nawet miejsce zamieszkania Boga wymagało tej ofiary oczyszczającej, ponieważ znajdowało się pośród ludu. Pokazywał też, że nawet w oddawaniu czci Bogu i w religijnych obowiązkach ludu było wiele tego, co niewłaściwe, dlatego również za to potrzebne było przebłaganie.

Podczas tego uroczystego obrzędu żaden z pozostałych kapłanów nie miał wchodzić do przybytku (Księga Kapłańska 16:17). Pozostając na zewnątrz, przyznawaliby, że nie są godni ani odpowiednio przygotowani do służby w tym miejscu, ponieważ ich błędy, upadki i liczne nieczystości przyczyniły się do tego, że oczyszczenie było konieczne. Ich milczenie i pozostawanie z dala od przybytku były częścią tej lekcji i przypominały, że także ich służba potrzebowała miłosierdzia.

Potem arcykapłan miał umieścić nieco zmieszanej krwi cielca i kozła na rogach ołtarza przed Panem (Księga Kapłańska 16:18, 16:19). Z pewnością chodzi tu o ołtarz kadzenia, ponieważ taki nakaz wyraźnie podano w innym miejscu (Księga Wyjścia 30:10). Niektórzy są jednak zdania, że wskazano tu również ołtarz całopalenia, ponieważ on także jest nazywany ołtarzem przed Panem (Księga Kapłańska 16:12). Jeśli tak, powodem byłoby to, że również ten ołtarz wymagał oczyszczenia: przynoszono do niego wszystkie dary i ofiary Izraela, dlatego i on musiał zostać uświęcony, aby oczyścić go z nieczystości ludu.