Księga Kapłańska 15:1 – znaczenie i zastosowanie

Przedstawiono tu prawo dotyczące nieczystości rytualnej spowodowanej wyciekiem u mężczyzn. Na marginesie przy Księdze Kapłańskiej 15:2 określono go jako wyciek z lędźwi, czyli dolnej części pleców. Była to bardzo bolesna i wstydliwa dolegliwość, zwykle wiązana z pożądliwością, nieczystością i rozwiązłym trybem życia. Grzech może przez pewien czas obiecywać przyjemność, lecz pozostawia po sobie ból, wstyd, wyniszczenie ciała i niepokój sumienia. Jaką korzyść przynosi grzesznikowi to, co ostatecznie prowadzi do takiego wstydu? (List do Rzymian 6:21)

Skromność jest piękną ozdobą i oznaką godności, a czystość seksualna przynosi zdrowie i siłę. Nieczystość seksualna rani i hańbi człowieka, a często niszczy jego ciało już w tym życiu. Niejednokrotnie staje się własną karą, zanim wydarzy się cokolwiek innego. Czasem Bóg zsyłał tę chorobę także jako sąd za inne grzechy. Dawid przeklął dom Joaba z powodu zamordowania przez niego Abnera, mówiąc, że w jego domu nie powinno zabraknąć nikogo dotkniętego takim wyciekiem ani trądem (Druga Księga Samuela 3:29). Była to wstydliwa choroba, będąca karą za haniebne postępowanie.

Jak mówi werset 2, każdy dotknięty tą chorobą był nieczysty. Nie mógł zbliżyć się do przybytku, nie narażając się na niebezpieczeństwo, ani spożywać świętego pokarmu. Pokazywało to, jak odrażający jest grzech i jak wszystko, co wypływa z naszej skażonej natury, czyni nas niegodnymi Bożej świętości i wspólnoty z Nim. Czyste i strzeżone serce jest źródłem życia (Księga Przysłów 4:23), natomiast nieczyste serce wydaje z siebie to, co kala innych (Ewangelia Mateusza 12:34–35).

Nieczysty stawał się także każdy, kto go dotknął, oraz wszystko, czego on dotknął, jak pokazuje Księga Kapłańska 15:4–12. Jego posłanie, krzesło, siodło i wszystkie inne używane przez niego przedmioty przenosiły nieczystość rytualną na innych. Nieczystość ta trwała do wieczora i nie można było jej usunąć bez wyprania odzieży i obmycia ciała wodą. Było to obrazem tego, jak rozprzestrzenia się grzech i jak łatwo możemy ulec skażeniu przez bliski kontakt z tym, co nieczyste. Pokazuje też, jak pilnie należy strzec się tego przewrotnego pokolenia.

Nawet po ustąpieniu choroby człowiek nie mógł zostać uznany za czystego bez złożenia ofiary. Musiał odczekać siedem dni od całkowitego ustania wycieku i obmyć się wodą źródlaną, jak czytamy w Księdze Kapłańskiej 15:13–15. Wskazywało to na najważniejsze powinności ewangelii: wiarę i nawrócenie. Zapowiadało też wielkie ewangeliczne błogosławieństwa: krew Chrystusa, która zostaje zastosowana do naszych dusz dla usprawiedliwienia, czyli uznania nas za sprawiedliwych przed Bogiem, oraz Jego łaskę, która prowadzi do uświęcenia. Bóg obiecał pokropić nas czystą wodą i oczyścić z wszelkiej nieczystości, a także wzywa nas, byśmy przez nawrócenie obmyli się i stali się czyści. Zapewnił również ofiarę przebłagalną i wzywa nas, byśmy przez wiarę jej zaufali. To krew Chrystusa, Jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu i dokonuje za nas przebłagania, abyśmy mogli stanąć przed Bogiem i korzystać z Jego przychylności.