Księga Rodzaju 43:1 – znaczenie i zastosowanie

Jakub polecił synom wrócić do Egiptu i kupić więcej zboża, ponieważ głód nadal trwał, a zapasy, które przywieźli do domu, już się skończyły. Ziemski pokarm nie wystarcza na zawsze (Księga Rodzaju 43:1–2). Jako dobry ojciec i głowa rodziny Jakub chciał zapewnić domownikom to, czego potrzebowali. Podobnie Bóg z pewnością zatroszczy się o swoje dzieci, które w Niego wierzą. Jakub kazał im ponownie iść i kupić trochę żywności. W czasie niedostatku nawet niewielka ilość musi wystarczyć, bo ludzkie potrzeby są skromne.

Juda nalegał, by Jakub pozwolił Beniaminowi pójść z nimi, choć Jakubowi bardzo się ten pomysł nie podobał i już postanowił się na to nie zgodzić. Dzieci mogą okazywać rodzicom szacunek, a zarazem rozmawiać z nimi z szacunkiem, doradzać im i w razie potrzeby przedstawiać swoje racje, jak mówi prorok Ozeasz: „Spierajcie się ze swoją matką” (Księga Ozeasza 2:2). Juda wyjaśniał, że zabranie Beniamina jest konieczne. Wiedział o tym lepiej niż Jakub, ponieważ sam widział, co wydarzyło się w Egipcie.

Juda obiecał też wziąć pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo Beniamina (Księga Rodzaju 43:8–9). Dręczyło go sumienie z powodu tego, co przed laty zrobił Józefowi, synowi Jakuba, a ta obietnica pokazywała, że jego skrucha była szczera (Księga Rodzaju 42:21). Nie mógł cofnąć krzywdy wyrządzonej Józefowi, więc starał się, na ile mógł, naprawić wyrządzone zło, troskliwie chroniąc Beniamina.