Księga Rodzaju 38:1 – znaczenie i zastosowanie

Ten fragment rozpoczyna się od nierozważnej przyjaźni Judy z Kananejczykiem. Juda opuścił braci i na pewien czas oddalił się od domu ojca. Zbliżył się wtedy do Chiry, człowieka z Adullam (Księga Rodzaju 38:1). Prawdopodobnie miał zaledwie piętnaście lub szesnaście lat, dlatego łatwo ulegał pokusom.

To przestroga dla młodych. Gdy osoby dobrze pouczone zaczynają wybierać sobie innych przyjaciół, wkrótce zmieniają swoje postępowanie i tracą to, czego je nauczono. Kto odłącza się od grona swoich braci, lekceważy wspólnotę ludu Izraela i zacieśnia więzi z Kananejczykami, szybko zmierza ku upadkowi. Przyjaciele, których wybierają młodzi, mają ogromne znaczenie: młodzi naśladują ich, zabiegają o ich uznanie, a nawet oceniają własną wartość przez pryzmat ich opinii. Zły wybór przyjaciół może doprowadzić do trwałej zguby.

Juda zawarł też nierozważne małżeństwo z Kananejką. To nie jego ojciec, który prawdopodobnie nawet nie został zapytany o zdanie, zaaranżował ten związek, lecz nowy przyjaciel Judy, Chira (Księga Rodzaju 38:2). Wielu ludzi dało się wciągnąć w haniebne i krzywdzące małżeństwa, ponieważ zadawali się ze złym towarzystwem i zbytnio zbliżyli się do niegodziwych osób. Jeden grzeszny związek często prowadzi do następnego. Młodzi powinni wyciągnąć z tego naukę: niech traktują dobrych rodziców jak swoich najlepszych przyjaciół i słuchają ich rad, zamiast ulegać pochlebcom, którzy schlebiają im, by ich wykorzystać.

Juda miał z Kananejką trzech synów: Era, Onana i Szelę. Możliwe, że jego żona przynajmniej twierdziła, iż czci Boga Izraela, nie ma jednak żadnych oznak, by w tym domu naprawdę panowała bojaźń Boża. Juda ożenił się zbyt młodo i bez namysłu, a także zbyt wcześnie ożenił swoich synów, zanim zdobyli mądrość i łaskę potrzebne, by panować nad sobą. Skutki były bardzo złe.

Er, pierworodny, był jawnie niegodziwy. Był niegodziwy w oczach Pana, co oznacza, że otwarcie sprzeciwiał się Bogu i Jego prawu, a może po prostu, że jego niegodziwość była Bogu w pełni znana, jak każda niegodziwość. Bóg nie zwlekał z osądem, lecz od razu uśmiercił Era (Księga Rodzaju 38:7). Niekiedy Bóg szybko osądza grzeszników i w gniewie zabiera ich, gdy dopiero zaczynają grzeszne życie.

Onan, młodszy syn, postąpił zgodnie ze starożytnym zwyczajem i poślubił wdowę po bracie, aby zachować imię zmarłego, który nie pozostawił potomstwa. Chociaż Bóg osądził Era za jego niegodziwość, rodzina nadal chciała zachować jego pamięć, a grzech Onana uniemożliwił realizację tego zamiaru. Zwyczaj ten został później zapisany w Prawie Mojżeszowym (Księga Powtórzonego Prawa 25:5). Onan zgodził się na małżeństwo, ale nie chciał dać bratu potomstwa. Marnował własne nasienie, krzywdził żonę i znieważał pamięć zmarłego brata. Było to tym gorsze, że Mesjasz miał pochodzić z rodu Judy, a Onan mógł dostąpić zaszczytu bycia jednym z przodków Chrystusa. Grzechy, które hańbią i bezczeszczą ciało, są bardzo niemiłe Bogu i świadczą o zepsutych pragnieniach.

Trzeciego syna, Szelę, pozostawiono dla wdowy (Księga Rodzaju 38:11), zamierzając jednak nie żenić go tak wcześnie jak braci, aby i on nie umarł. Niektórzy sądzą, że Juda nigdy naprawdę nie zamierzał oddać Szelę Tamar. Być może niesłusznie podejrzewał ją o spowodowanie śmierci dwóch starszych synów, choć w rzeczywistości zginęli z powodu własnej niegodziwości. Jeśli tak myślał, odesłanie Tamar do domu jej ojca i polecenie jej, by pozostała wdową, było nieuczciwe i niesprawiedliwe. Tamar na razie się na to zgodziła i czekała, co się wydarzy.