Księga Estery 13:1
Odpis dekretu jest następujący: Wielki król Artakserkses pisze do książąt i zarządców stu dwudziestu siedmiu państw od Indii aż do Etiopii:
Księga Estery 13: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 18 | Biblia BibleGuided — Polski
Odpis dekretu jest następujący: Wielki król Artakserkses pisze do książąt i zarządców stu dwudziestu siedmiu państw od Indii aż do Etiopii:
Gdy zapanowałem nad licznymi narodami i gdy podbiłem cały świat, nie nadużywając swojej władzy, lecz stale sprawując rządy z łaskawością i łagodnością, chciałem po cichu unormować życie podwładnych, spokojnie umocnić królestwo aż po granice i przywrócić wszystkim ludom upragniony pokój.
Gdy pytałem moich doradców, jak można by to dokładnie przeprowadzić, Haman, który wyróżniał się przy nas mądrością i niezmiernie przychylnym usposobieniem oraz odznaczał się niezachwianą wiernością, zajmując drugie miejsce w królestwie,
wskazał nam, że pomiędzy inne plemiona całego świata wmieszał się pewien naród wrogo nastawiony do pozostałych, który przez swoje prawa sprzeciwia się wszystkim narodom i stale lekceważy zarządzenia królów, tak że stanowi przeszkodę w rządach nienagannie sprawowanych przez nas nad całością.
Gdy przekonaliśmy się, że jedynie ten naród pozostaje ze wszystkimi w stałej niezgodzie, że trzyma się w odosobnieniu z powodu swoich praw, że jest nieżyczliwy dla naszych spraw, dokonując najgorszych czynów, tak że państwo nigdy nie będzie mogło osiągnąć wewnętrznego pokoju,
rozkazaliśmy, aby osoby wymienione w pismach Hamana, który jest przełożonym nad sprawami państwa i naszym drugim ojcem – aby wszyscy ci wraz z żonami i dziećmi zginęli całkowicie od miecza przeciwników, bez żadnego współczucia i oszczędzania, czternastego dnia dwunastego miesiąca Adar, bieżącego roku.
I aby od dawna nieżyczliwie nastawieni zostali w jednym dniu przemocą zesłani do Hadesu i w ten sposób zapewnili nam na przyszłość zawsze bezpieczne i niczym niezakłócone sprawowanie rządów w państwie.
Błagał Pana, wspominając wszystkie dzieła Pańskie, i mówił:
Panie, Panie, Królu, Wszechmogący, ponieważ wszystko jest w Twojej mocy i nie ma takiego, który by Ci się sprzeciwił, gdy chcesz ocalić Izraela,
ponieważ Ty uczyniłeś niebo i ziemię, i wszystko, co na niej pod niebem jest godne podziwu,
Ty jesteś Panem wszystkiego i nie ma nikogo, kto by się sprzeciwił Tobie, Panu.
Ty znasz wszystko, Ty wiesz – tego, że nie oddawałem pokłonu pysznemu Hamanowi, nie czyniłem ani z pychy, ani z zuchwałości, ani z żądzy sławy.
Byłem nawet gotów całować ślady jego stóp dla ocalenia Izraela.
Lecz uczyniłem to, aby nie stawiać czci człowieka ponad cześć Boga i aby nikomu nie oddawać pokłonu oprócz Ciebie, mój Panie, i nie uczyniłem tego z pychy.
A teraz, Panie Boże, Królu, Boże Abrahama, ocal Twój lud, bo czyhają na naszą zgubę i mają zamiar zniszczyć nas, Twoje prastare dziedzictwo.
Nie gardź Twoim dziedzictwem, które wykupiłeś dla siebie z Egiptu.
Wysłuchaj mojej prośby i okaż miłosierdzie nad Twoim dziedzicznym działem, i obróć nasz smutek w radość, abyśmy żyli i wielbili Twoje imię, Panie, i nie zamykaj ust chwalących Ciebie, Panie.
I cały Izrael wołał ze wszystkich swoich sił, bo śmierć stała im przed oczami.
Dekret królewski powtarza oskarżenia Hamana i przedstawia je jako uzasadnienie zagłady całego narodu, wraz z kobietami i dziećmi. Język troski o pokój i porządek służy tu usprawiedliwieniu przemocy.
Mardocheusz podkreśla, że jego odmowa pokłonu Hamanowi nie wynikała z pychy, lecz z przekonania, że cześć należna Bogu nie powinna być przenoszona na człowieka.
W modlitwie Mardocheusz wyznaje, że wszystko jest w mocy Boga. Jego prośba opiera się na Bożej władzy nad stworzeniem oraz na szczególnej więzi Boga z Izraelem.
W katolickim układzie Biblii ten rozdział należy do greckich dodatków do Księgi Estery. Zawiera tekst dekretu oraz modlitwę Mardocheusza, które w innych układach i wydaniach mogą być umieszczone inaczej lub mieć odmienną numerację. Opowieść rozgrywa się na dworze perskiego króla Artakserksesa, a sam dekret ukazuje sposób, w jaki oskarżenie o nielojalność zostaje wykorzystane do uzasadnienia prześladowania Żydów. Królewski dokument jest częścią narracji, a nie neutralnym opisem prawdziwych cech tego narodu.
Rozdział składa się z dwóch wyraźnych części. Wersety 1–7 przytaczają dekret w królewskim stylu, który łączy pochlebstwa, oskarżenia i urzędowy rozkaz zagłady. Wersety 8–17 przedstawiają modlitwę Mardocheusza: najpierw wyznanie Bożej wszechmocy, potem objaśnienie jego własnego postępowania, a na końcu prośbę o ocalenie i miłosierdzie. Werset 18 poszerza perspektywę z modlitwy jednostki na wołanie całego Izraela.
Rozdział zestawia roszczenia władzy politycznej z wyznaniem, że ostateczna władza należy do Boga. Mardocheusz nie przedstawia siebie jako bezbłędnego bohatera, lecz odwołuje się do intencji znanych Bogu i prosi o ratunek dla wspólnoty. Modlitwa opiera się na Bożym stworzeniu świata, przymierzu z Izraelem i miłosierdziu. Zarazem tekst odsłania, jak język porządku i pokoju może zostać wypaczony, by usprawiedliwić zbiorową przemoc.
Rozdział opisuje skrajne zagrożenie, bezsilność wobec niesprawiedliwej władzy i wspólnotowy lęk przed śmiercią. Modlitwa Mardocheusza daje język lamentu: nazywa niebezpieczeństwo, zwraca się do Boga i prosi o pomoc bez udawania, że sytuacja jest łatwa. Tekst może być dla niektórych źródłem nadziei, ale nie nakazuje pomniejszać strachu ani cierpienia. Czytanie go nie zastępuje wsparcia bliskich, duszpasterza ani specjalisty w sytuacji kryzysu.
Rozdział zachęca do rozpoznawania sytuacji, w których język porządku, bezpieczeństwa lub lojalności służy usprawiedliwianiu krzywdy. Pokazuje też, że można mówić o lęku i prosić Boga o pomoc bez ukrywania powagi zagrożenia. W praktyce warto odróżniać wierność Bogu od pychy oraz szukać wsparcia wspólnoty i odpowiedzialnych osób, gdy czyjeś bezpieczeństwo jest narażone.
Rozdział przytacza dekret Artakserksesa wymierzony w Żydów, modlitwę Mardocheusza o ocalenie oraz końcowy obraz Izraela wołającego do Boga w obliczu zagrożenia.
Mardocheusz wyjaśnia, że nie kierowała nim pycha. Nie chciał stawiać czci człowieka ponad czcią Boga ani oddawać pokłonu nikomu innemu niż Bogu (Księga Estery 13:12–14).
Modlitwa wyznaje Bożą władzę nad całym stworzeniem, przedstawia niebezpieczeństwo grożące Izraelowi i prosi o miłosierdzie oraz ocalenie (Księga Estery 13:8–17).
Nie. To treść królewskiego dekretu, który powtarza oskarżenia Hamana i wykorzystuje je do uzasadnienia przemocy. Należy odróżnić propagandowy język dokumentu od głosu modlitwy Mardocheusza i szerszej narracji Księgi Estery.
Księga Estery zawiera dodatki zachowane w tradycji greckiej. W katolickim wydaniu Biblii, do którego należy podany tekst, odpis dekretu i modlitwa Mardocheusza są ujęte jako Księga Estery 13.
W tym rozdziale lęk nie zostaje ukryty za spokojnymi słowami. Widać ludzi, którzy stoją wobec realnego zagrożenia, i Mardocheusza, który przynosi swój niepokój przed Boga. Jego modlitwa nie pomniejsza bólu, lecz szuka miłosierdzia pośród niego.
Tekst zestawia dwa różne głosy: królewski dekret, który przedstawia prześladowanie jako obronę państwa, oraz modlitwę Mardocheusza, która uznaje Boga za prawdziwego Władcę. Dekret należy czytać jako element narracji i przykład manipulacyjnego oskarżenia, nie jako wiarygodny opis Żydów. W katolickiej numeracji rozdział obejmuje grecki dodatek do Księgi Estery.
Rozdział pomaga dostrzec, jak niebezpieczne staje się bezkrytyczne przyjmowanie oskarżeń, gdy prowadzą one do krzywdzenia całej grupy. Pokazuje też wagę nazwania niesprawiedliwości i szukania oparcia u innych. Wierność przekonaniom wymaga tu pokory oraz jasnego rozróżnienia między czcią należną Bogu a uległością wobec człowieka.
Mardocheusz modli się do Boga jako Stwórcy, Króla i opiekuna przymierza. Jego prośba wyrasta z pamięci o Bożych dziełach i z nadziei, że smutek nie musi mieć ostatniego słowa. Rozdział pozostawia przed czytelnikiem napięcie między kruchością ludzkiego życia a ufnością w Bożą moc i miłosierdzie.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.