2 Księga Kronik 10:1 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu, że nawet najmądrzejsi i najlepsi ludzie nie potrafią zadowolić wszystkich. Salomon powiększył i umocnił swoje królestwo, a także zrobił wszystko, co mogłoby uszczęśliwić jego lud i zapewnić mu dostatek. Być może jednak nierozsądnie nałożył wysokie podatki i zażądał pracy przymusowej, a przynajmniej ludzie mieli powody, by tak uważać. Nikt nie jest doskonale mądry. Zapewne gdy Salomon oddalił się od Boga i zaniedbał swoje obowiązki, zabrakło mu mądrości, a Bóg pozwolił mu postępować według własnego uznania i prowadzić nierozsądną politykę.

Bogactwo Salomona uszczuplała także jego miłość do kobiet. Prawdopodobnie wykorzystywał pieniądze swojego ludu, by wspierać pychę, zbytek i bałwochwalstwo związane z tymi związkami. Mimo to ludzie niespokojni i niewdzięczni często narzekają na rządzących i twierdzą, że spotyka ich krzywda, choć niewiele mają do tego powodów. Czy za dni Salomona nie cieszyli się pokojem? Nie napadali na nich wrogowie, jak w dawnych czasach. Nie żyli w strachu przed wojną ani nie musieli ryzykować życia w bitwie.

Czy nie mieli też pod dostatkiem jedzenia i pieniędzy? Czego więcej mogli chcieć? Byli naprawdę błogosławieni, gdyby tylko umieli dostrzec, jakie spotkało ich dobro. A jednak skarżyli się, że Salomon uczynił ich jarzmo ciężkim. Jeśli ktoś mówi tak o jarzmie Chrystusa, chcąc uwolnić się od Jego panowania, wiemy, że nie ma podstaw do takiej skargi. Jarzmo Chrystusa jest słodkie, a Jego brzemię lekkie. Nigdy nie kazał nam służyć Mu za pomocą ofiar ani nie zamęczał nas kadzidłem.

Wielu ludzi szkodzi sobie i własnym interesom, gdy traktuje z pychą i surowością tych, którzy są od nich zależni. Roboam sądził, że skoro jest królem, może żądać tyle samo, co jego ojciec, i robić, co tylko zechce. Nosił koronę ojca, ale nie miał jego mądrości. Powinien był pamiętać, że nie jest Salomonem i że musi postępować inaczej. Mądry człowiek, taki jak Salomon, może postępować według własnego uznania, ale głupiec, taki jak Roboam, musi robić tyle, ile potrafi.

Silnym koniem może kierować stanowczo ktoś, kto wie, jak nad nim zapanować. Jeśli jednak spróbuje tego niedoświadczony jeździec, naraża się na niebezpieczeństwo. Roboam drogo zapłacił za grożenie ludziom, wyniosłe słowa i próby narzucenia im swojej woli. Hiob okazał się mądry i dobry, gdy nie lekceważył sprawy swojego sługi ani służącej, którzy spierali się z nim (Księga Hioba 31:13). Zamiast tego cierpliwie ich wysłuchał, rozważył ich argumenty i odpowiedział życzliwie. Troska o tych, którzy podlegają czyjejś władzy, oraz gotowość, by ułatwiać im życie, przynosi pociechę i szacunek osobom kierującym wspólnotą, państwem czy rodziną.

Łagodna rada jest zwykle mądrzejsza niż surowy nacisk. Życzliwość potrafi osiągnąć to, czego nie osiągnie przymus. Większość ludzi woli, gdy ktoś zwraca się do nich cierpliwie i łagodnie. Starsi, doświadczeni doradcy Roboama radzili mu właśnie takie postępowanie (Druga Księga Kronik 10:7): „Bądź życzliwy dla tych ludzi, postaraj się im przypodobać i mów do nich dobre słowa, a zyskasz ich sobie na zawsze”. Dobre słowa prawie nic nie kosztują, poza odrobiną rezygnacji z własnej dumy, a często przynoszą wiele dobrego.

Bóg często realizuje swoje mądre zamysły, pozostawiając ludzi ich własnym nierozsądnym wyborom. Nie musi robić nic więcej, by doprowadzić ich do zguby, niż pozwolić im podążać za własną pychą i namiętnościami.